Sayfalar

28 Haziran 2012 Perşembe

yalnızdım,kimse bilmeden.

olay yokluğunuz değil.
beni yalnız başıma bırakıp gitmeniz.
ben tek başıma nefes alamazken beni burda bırakıp gittiniz hepiniz.
ben bu yalnızlıkla ismimi bile unutabilirim.
kitap okumayı unutabilirim.
yazı yazmayı unutabilirim.
belki sizi bile unutabilirim.
beni bırakıp gitmenizi unutabilirim.
uyuşturucu kullanabilirim.
kim bilir krizler geçirebilirim.
herşey siz gidince başlayabilir.
sürgün yiyebilirim.
vurgun yiyebilirim bu diyarlarda.
eğer gidersiniz benliğimi bile kaybedebilirim.
yaşayışım değişebilir.
içtiğim sigaralar artabilir.
belkide iyi olur.
ölebilirim.
ölmek ne güzeldir kim bilir.
ne zaman ölebilirim.
ne zaman kaçabilirim bu dünyadan.
kaçarsam nereye kaçabilirim.
beni bırakıp gittiniz hepiniz ama,
sizin yanınıza sığabilir miyim efendim?
çok yalnızım efendim.
hiç birşey bıraktığınız gibi değil.
kimse beni sevmiyor efendim.
herkes benle oynuyor efendim.
ama sizler öyle değildiniz.
beni hep dinlerdiniz.yanınıza alır gülerdik hep beraber.
neden şimdi gittiniz efendim?
geri gelmiyecek misiniz yoksa?
beni burda yalnız bırak neden gittiniz.
neden herkes gidiyor efendim?
neden herkes benden bir parça alıp gidiyorlar ve o parçalara acı bırakıyorlar?
ben ne yaptım efendim?
insanlara ne yaptımda beni böyle yarım bırakıp gidiyorlar?
neden bana kalan hep acı oluyor efendim.
ağlamak istiyorum ama gözlerim buna izin vermiyor efendim.
gözlerim bile beni terk etti efendim.
her şarkı beni anlatıyor,her kitap beni anlatıyor efendim.
sanki bana yazılmış tüm sözler.
sanki ben yazmışım gibi.
bunun için şarkı dinlemeyi ve kitap okumayı bırakıcaktım.
hayatımı mahvedicektim.
geri dönüşüm olmayacaktı efendim.
intihara kalkışacaktım.
sabahın köründe yazıyorum bunları ben efendim.
kuşların uyanmasını bekleyerek.
kimse gitmese ben kötü olmam efendim.
kimse gitmesin.
kimse terk etmesin.
beni yarım bırakıpta acı çektirmesin kimse efendim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder