anatomisel.

öyle çok sıkıldım ki.
öyle çok bunaldım ki.
adının geçtiği kitaplarda adını çizdim.
üşümüyodum.
yakmıştın bi kere beni.
üşümem en son gerçekleşecek eylemdi.
sigaraya başladım.
günlük kaç sigara tüketiyor dudaklarım tahmin bile edemezsin.
ölüme tutkum var.
sana olan tutkum gibi.
görmek istediğim şeyleri göremedim.
duymak istediğim şeyleri duyamadım.
istediğim şeyleri yapamadım.
hep bi engel vardı.
beni seven insanlar vardı.
aslında yoktu.
var gibi oldular.
senin yanındayız diye geçiştirdiler.
ama hiç yanımda olmadılar.
uyuyamadım.
düzenim bozuldu.
uyku haplarıyla devam ettim hayata.
depresyon haplarıydı mutlu eden.
insanlar değil.
kimsenin sevmesini istemiyodum artık zaten beni.
senin bile sevmeni istemiyodum.
zaten sende pek meraklı değildin.
her gece yatarken ölmeyi diledim.
her sabah uyandığımda küfür ettim halen yaşadığıma.
yüzünü görmek istedim sabahın 8'inde dışarı çıktığımda.
öğlenin 12'sinde eve geldiğimde.
ama hiç göremedim.
görsemde ne yazar ki?
ne olurdu ki?
teoride halen yalnızdım.
sevdiğim insanları göremiyodum artık.
en sevdiğim insanları göremeyince ölüyodum.
içim sıkılıyodu.
her akşam.
her sabah.
hergün.
her saat.
yaşadıklarıma tanıklık eden sadece Allah'tı.
ne halde olduğumu olduğumu bilen sadece oydu.
ve ben yine sabah uyanamam dualarıyla hayal kurarken.
-bi sigara daha yakıyorum.